Ιστορικό

Όπως πολλά πράγματα μέσα στη ζωή έτσι και το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα «Τάσος Γεωργιάδης» έχει τη δική του ιστορία. Ξεκινάει από τον αγώνα των συνανθρώπων μας που παλεύουν να κρατηθούν στη ζωή, κτυπημένοι από διάφορες ασθένειες σε Νοσοκομεία της Ελλάδος ή του Εξωτερικού.

Οι δαπάνες της θεραπείας υπέρογκες, οι οικονομικές δυνατότητες της οικογένειας μικρές.

Μέσα σε όλους, ένας ακόμη δεκαεξάχρονος, ο Τάσος Γεωργιάδης, κλήθηκε να δώσει και αυτός τη μάχη στα μαρμαρένια αλώνια αφού πέρασε από διάφορα στάδια θεραπείας, βρέθηκε τελικά να δίνει τη μάχη του με πλήρη συνείδηση για το πρόβλημά του στο Νοσοκομείο Μεμόριαλ της Νέας Υόρκης.

Ο αγώνας του, κινητοποίησε πολλούς, έγινε αγώνας πολλών. Αγώνας πρώτα πρώτα της οικογένειάς του, αγώνας των φίλων, των συμμαθητών, αγώνας συμπαράστασης του Αρχιμανδρίτη Παύλου Ιωάννου με πολλαπλά ταξίδια Χαλκίδα - Ν. Υόρκη.

Στη Νέα Υόρκη κινητοποιήθηκαν ορισμένοι, αληθινά υπέροχοι Ευβοείς, μέλη του Πανευβοϊκού Συλλόγου Αμερικής, των οποίων η βοήθεια υπήρξε πολύτιμη, γιατί ήταν οι μόνοι που ανα πάσα στιγμή ευρίσκοντο στην πρώτη γραμμή της μάχης και μπορούσαν να στηρίξουν όχι μόνο υλικά αλλά κυρίως ηθικά τον Τάσο και τη μητέρα του που τον συνόδευε και ο οποίος, τελικά νικήθηκε από την αρρώστια.

Στη Γενική συνέλευση του Πανευβοϊκού Συλλόγου Αμερικής ο σύμβουλος επί των Δημοσίων σχέσεων και μετέπειτα Πρόεδρος κ. Γιάννης Συμεωνίδης, πρότεινε τη διοργάνωση ερά-νου προς συγκέντρωση χρημάτων, με σκοπό την υλική συμπαράσταση του συλλόγου προς τον Τάσο. Η πρόταση έγινε ομόφωνα αποδεκτή και μέρος των χρημάτων δόθηκε στο Νοσοκομείο Μεμόριαλ.